مىكردند امّا پيامبر اسلام آنان را با ظرافت رد مىكرد چرا كه آنان را شايستهء ازدواج با فاطمه و همتا و برابر با آن‌حضرت نمىدانست . مضافاً برآنكه پيامبر از طريق وحى ، آگاهى يافته بود كه فاطمه ، اين زن بافضيلت و معصوم در اسلام ، كسى كه قرار است نسل پيامبر و تبار اوصيا و جانشينانش از او باشد ، بايد با مردى كه خداوند سبحان او را برگزيده است ، پيمان زناشويى ببندد . از اين رو آن‌حضرت به هركس كه براى خواستگارى فاطمه به او رجوع مىكرد ، مىفرمود : من در اين باره منتظر فرمان خداوند هستم . امّا هنگامى كه على به همين منظور نزد پيامبر آمد و خواسته‌اش را مطرح كرد پيامبر صلى الله عليه و آله به وى فرمود : جبرئيل پيش از وى نزد آن‌حضرت آمده و به وى گفته بود كه خداوند تعالى ، فاطمه را در آسمان به همسرى على درآورده و فرشتگان را بر آن گواه گرفته است . تمام اينها براى آن بود كه حضرت امير پس از پيامبر صلى الله عليه و آله بهترين زمينيان بود و پيامبر و فاطمه نيز اين نكته را به خوبى مىدانستند . على عليه السلام تنها همسر شايسته فاطمه بود . در اسلام نيز روا نيست كه پدر دخترش را به مردى كه همشأن او نيست ، به همسرى درآورد . در اين باره مىتوان به حديثى كه از امام صادق عليه السلام روايت شده ، استناد جُست . آن‌حضرت فرموده است : « اگر خداوند امير مؤمنان عليه السلام را براى فاطمه نيافريده بود ، از آدم تا